bietibar

bietibar
sif. <fars. bi. . . və ər. etibar> Etibarsız. Bietibar adam. – <Rüstəm bəy:> Məhərrəm, sənin axırın niyə belə bietibar oldu? N. V.. Elmsiz şeir əsası yox divar kimi olur və əsassız divar qayətdə bietibar olur. F. K..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем написать курсовую

Look at other dictionaries:

  • ismətsiz — sif. İsmətini itirmiş, namussuz, abırsız, həyasız, şərəfsiz, üzündə pərdə olmayan. . . Mənim sözüm budur ki, ümumiyyətlə, heç bir millətin barəsində demək olmaz ki, filan millətin övrətləri bietibar və ismətsizdir. Mol. Nəsr …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”